Gran Canaria - wsie w górach, skały i sosnowe lasy w głębi wyspy

Kto zna Gran Canarię tylko z plaż na południu, nie widział połowy wyspy. Już po godzinie jazdy wszystko się zmienia: drogi wspinają się w górę, powietrze robi się chłodniejsze, a zamiast piasku pojawiają się wąwozy, sosnowe lasy i wsie pomalowane na biało.

Wyspę nie bez powodu nazywa się kontynentem w miniaturze. Ten przewodnik pokazuje, jak spędzić dzień w głębi wyspy bez pośpiechu.

Roque Nublo i strefa szczytów

Roque Nublo to potężny skalny monolit, uznawany za symbol wyspy. Dobrze oznakowany szlak prowadzi w górę z parkingu w rejonie szczytów przez mniej więcej godzinę. Na górze roztacza się szeroki widok na góry i chmury, a przy czystym niebie aż po Teide na Teneryfie.

Warto zabrać kurtkę, bo jest wyraźnie chłodniej niż na wybrzeżu.

Tejeda i Artenara

Tejeda należy do najpiękniejszych wsi Hiszpanii i leży jakby w ogromnym kraterze. Białe domy, migdałowce i piekarnie czynią ją idealnym przystankiem. Artenara uchodzi za najwyżej położoną wieś wyspy, a wiele domów zbudowano tam w skale.

• Warto spróbować migdałowego ciasta, specjału tego regionu.
• Warto obejrzeć jaskiniowe domy, które do dziś są częścią krajobrazu wsi.
• Dobrze zaplanować czas na punkty widokowe, bo jest ich wiele.

Teror i codzienność wyspy

Teror to historyczne miasteczko z drewnianymi balkonami w stylu kanaryjskim i ważną bazyliką. Stare miasto jest spokojne, na placu chętnie pije się kawę, a w weekendy przychodzą mieszkańcy na targ. Tutaj widać, że Gran Canaria to nie tylko miejsce wakacji, lecz żywe miejsce, w którym ludzie mieszkają na co dzień.

W drodze powrotnej warto zatrzymać się przy jednym z wielu punktów widokowych, z których góry opadają falami ku morzu. Szczególnie późnym popołudniem, gdy światło łagodnieje, wyspa pokazuje swoje najpiękniejsze oblicze.

Północ: zieleń, woda i kawa

Północ jest bardziej wilgotna i zielona niż południe. Krajobraz kształtują plantacje bananów, lasy wawrzynowe i tarasowe pola. W okolicach Agaete rośnie nawet kawa, rzadkość w Europie.

Sosnowy las Pajonales

Na południowym zachodzie rozciąga się rozległy obszar chroniony z kanaryjskimi sosnami. Las pachnie żywicą, a szlaki prowadzą przez samotne wąwozy. To idealne miejsce, gdy szuka się spokoju.

Kto woli chodzić pieszo, znajdzie w całym górskim paśmie oznakowane szlaki dla każdej kondycji. Krótki spacer często prowadzi do widoku, do którego gdzie indziej trzeba by wędrować godzinami.

Praktycznie na wycieczkę

Drogi w głębi wyspy są kręte, ale dobrze utrzymane. Na trasy warto zarezerwować więcej czasu, niż pokazuje mapa, i zatankować przed wyjazdem. Solidne buty, krem z filtrem i woda powinny znaleźć się w każdym plecaku, bo pogoda i temperatura potrafią zmienić się na przestrzeni kilku kilometrów.

Dobra zasada brzmi: śniadanie na wybrzeżu, przedpołudnie w górach i powrót późnym popołudniem. Dzięki temu w jeden dzień zobaczy się obie strony wyspy. Kto woli spokojniejsze tempo, może zostać na noc w jednej z górskich miejscowości, gdzie wieczory są ciche, a niebo nad głową wydaje się szczególnie jasne. Wycieczka spodoba się też dzieciom, bo po drodze jest wiele do zobaczenia: jaskinie, skały, kozy i tarasy widokowe.

Kto zobaczył Gran Canarię z góry, rozumie, dlaczego wyspa ma tyle twarzy. Dzień w górach to przyjemna odmiana po wypoczynku nad morzem i zostaje w pamięci często dłużej niż zachód słońca nad wodą.